افتخار جدید / کسب رتبه نهم از میان 10 کشور جهان در تولید آلودگی محیط زیست

  همان طور که در این نقشه می‌بینید، 10 کشور نخست جهان که بیشترین آلودگی را در محیط زیست کره زمین ایجاد می‌کنند، عبارتند از:
1- چین
2- آمریکا
3- روسیه
4- هند
5- ژاپن
6- آلمان
7- کانادا
8- انگلستان
9- ایران
10- کره جنوبی
  این بررسی توسط یک نهاد پژوهشی محیط زیستی در آلمان موسوم به Germanwatch تهیه و انتشار یافته است.
  نکته جالب در این رتبه‌بندی آن است که ایران در شرایطی به عنوان یکی از 10 کشور آلوده کننده جهان مطرح شده است که از نظر تولید ناخالص ملی و قدرت اقتصادی به هیچ وجه در سطح 9 کشور دیگر نیست.
  به نظر می‌رسد باید حرف آن نماینده مجلس را قبول کنیم که چندی پیش گفته بود: 70 میلیون ایرانی به اندازه یک میلیارد نفر از مردم جهان، انرژی مصرف می‌کنند!
  البته شخص آقای محمدی‌زاده هم از شنیدن این خبر نباید تعجب کند! زیرا او شاید نخستین فردی بود که در سال گذشته و حتا پیش از انتشار نتایج این بررسی توسط آلمان‌ها، آن را افشا کرد و خودش را یکپا "ویکی زیست" معرفی کرد! نکرد؟

افتخار جدید / کسب رتبه نهم از میان 10 کشور جهان در تولید آلودگی محیط زیست

  همان طور که در این نقشه می‌بینید، 10 کشور نخست جهان که بیشترین آلودگی را در محیط زیست کره زمین ایجاد می‌کنند، عبارتند از:
1- چین
2- آمریکا
3- روسیه
4- هند
5- ژاپن
6- آلمان
7- کانادا
8- انگلستان
9- ایران
10- کره جنوبی
  این بررسی توسط یک نهاد پژوهشی محیط زیستی در آلمان موسوم به Germanwatch تهیه و انتشار یافته است.
  نکته جالب در این رتبه‌بندی آن است که ایران در شرایطی به عنوان یکی از 10 کشور آلوده کننده جهان مطرح شده است که از نظر تولید ناخالص ملی و قدرت اقتصادی به هیچ وجه در سطح 9 کشور دیگر نیست.
  به نظر می‌رسد باید حرف آن نماینده مجلس را قبول کنیم که چندی پیش گفته بود: 70 میلیون ایرانی به اندازه یک میلیارد نفر از مردم جهان، انرژی مصرف می‌کنند!
  البته شخص آقای محمدی‌زاده هم از شنیدن این خبر نباید تعجب کند! زیرا او شاید نخستین فردی بود که در سال گذشته و حتا پیش از انتشار نتایج این بررسی توسط آلمان‌ها، آن را افشا کرد و خودش را یکپا "ویکی زیست" معرفی کرد! نکرد؟

مقاله ای جالب درباره تاثير هیپنوتیزم درتغيير قالب فکری انسان

مقاله ای جالب درباره تاثير هیپنوتیزم درتغيير قالب فکری انسان 

هیپنوتیزم به زندگی فرد معنا می بخشد و واقعا" تحول در زندگی اش ایجاد می کند، طوری که بتواند کارهایی را که سالها در پی انجام آنها بوده و نمی توانسته انجام بدهد، از سر بگیرد. مثلا" می تواند ...


در طول هیپنوتیزم، تلقیناتی از طرف هیپنوتیزم کننده به فرد می شود که انتظار می رود در ایجاد تغییر یا تغییراتی در زندگی وی موثر باشند.پیش از انجام هیپنوتیزم لازم است با همکاری هیپنوتیزم کننده و هیپنوتیزم شونده،فهرستی ازاین تلقینات را که احتمال می رود برای فرد هیپنوتیزم شونده، مفید باشد تهیه کرد. البته اگر خود هیپنوتیزم شونده، این تلقینات را تعیین کند بهتر است، چرا که در این صورت احتمال بیشتری وجود دارد که تلقینات در وی موثر واقع شوند. نقش هیپنوتیزم کننده باید شبیه یک راهنما باشد که به آرامی هیپنوتیزم شونده را در این مسیر راهنمایی و کنترل می کند.

در واقع، هیپنوتیزم در تعبیر ذهنی فرد از تجربیاتش، تغییر و تحول ایجاد می کند. هیپنوتیزم می تواند افکار، رفتار و احساسات فرد را تغییر دهد. به هر حال، در حالت هیپنوتیزم، فرد عمیقا" متمرکز، نسبت به هر چیز دیگری که در اطرافش رخ می دهد بی توجه و مجذوب سخنان هیپنوتیزم کننده است.

وقتی هیپنوتیزم کننده با استفاده از کلمات فرد را هیپنوتیزم می کند، او بسیارتلقین پذیر می شود. در این مرحله، هیپنوتیزم کننده عقاید و ذهنیات جدید را برای وی مطرح می کند. ذهن نا خود آگاه این عقاید را جذب کرده و به حیطه تفکر فرد وارد می سازد. در این حالت، یعنی زمانی که فرد این مرحله از پذیرش و تلقین پذیری را پشت سر گذاشت، موانع ذهنی خود را کنار می گذارد.

جالب است که عقایدی اجازه راهیابی به ذهن فرد را می يابند که در حالت عادی ممکن است در مقابلشان ایستادگی کند. این حالت را می توان چنین توصیف کرد که گیرنده های عقلی و انتقادی فرد خاموش است و وی آمادگی پذیرش بالایی دارد.

فرد اطللا عات جدید را، به خصوص اطلاعاتی را که نسبت به کسب یا ارایه آنها محتاط است، پس نمی زند.ضمیر خود آگاه فرد، تمایل زیادی به تجزیه و تحلیل مسایل دارد و نیز می تواند قضاوت کرده و نظریه ها را رد یا قبول کند. اما هنگام هیپنوتیزم ضمیر خود آگاه کارایی خود را از دست می دهد و ضمیر ناخود آگاه یا ذهن هیپنوتیزم شونده بدون هیچ سوالی تمام اطلاعات را می پذیرد.

پس از این که نظریه ها یا تلقینات جدید به فرد می رسند، فرصت درک آنها نیز فراهم می شود و اینجاست که هیپنوتیزم تمام می شود هیپنوتیزم کننده آرام آرام فرد را به حالت عادی بر می گرداند.

در طول هیپنوتیزم، فرد کاملا" بر اعمال خود کنترل دارد و می تواند صحبت کند، بشنود،حرکت کند و حتی هر زمان که مایل باشد به حالت عادی برگردد. باقی ماندن در حالت هیپنوتیزم بدون رضایت، میل و رغبت فرد هیپنوتیزم شونده غیر ممکن است.

تغییر قالب فکری

یک نقاشی قدیمی را در نظر بگیرید که در یک قاب سیاه رنگ قدیمی، سالهاست بر دیوار اتاق نشیمن منزل آویزان است. علی رقم قدیمی بودن نقاشی، وقتی آن را از قاب سیاه رنگ خود خارج کرده و در یک قاب جدید مثلا" با رنگ لیمویی قرار بدهیم، جلوه تازه ای به خود می گیرد و در واقع احیا می شود. هیپنوتیزم نیز مثل این قاب جدید، افكار و باورهای جديدی را در ذهن قرار می دهد و به آنها زندگی می بخشد.

هیپنوتیزم به زندگی فرد معنا می بخشد و واقعا" تحول در زندگی اش ایجاد می کند، طوری که بتواند کارهایی را که سالها در پی انجام آنها بوده و نمی توانسته انجام بدهد، از سر بگیرد. مثلا" می تواند تمرینات ورزشی را از نو شروع کند، غذا خوردن های بی موقع و بد خوابی و بی خوابیهای خود را درمان کند و ...

تجدید نظر همیشه کار آسانی نیست و از این رو نیاز به کمک یک هیپنوتیزم کننده در این حالت بیشتر احساس می شود. بعد از یک جلسه هیپنوتیزم شدن، فرد می تواند برداشت یا تصویر ذهنی خود را از یک موقعیت تغییر دهدو به جای داشتن یک ذهنیت منفی و آزار دهنده، از آن تصویری جدیدتر و مطلوب تر داشته باشد.

یکی از ویژگیهای مثبت هیپنوتیزم ارایه تصویر جدید و مثبت از تجربه های قبلی است.

به مثالی در این زمینه توجه کنید:

 فرض کنید که در حال رانندگی در یک کویر می باشید و ناگهان ماشین شما خراب می شود. هوا خیلی گرم است و شما هر لحظه عصبی تر می شوید و اصطلاحا" به هم می ریزید. حال، وضعیت دیگری را متصور شوید. فرض کنید در سواحل دریا در وسط تابستان منتظر دوستان خود هستید.هوا نیز به همان اندازه گرم است. اما در این حالت، از آنجایی که قرار است دوستان شما بیایند و اوقات خوشی را در کنار دریا داشته باشید، گرما آنقدر ها هم شما را اذیت نمی کند. چرا یک وضعیت قابل تحمل است اما وضعیت دیگر این طور نیست؟ اینجاست که هیپنوتیزم به کمک می آید تا وضعیت وخیم را به موقعیتهای مطلوب تبدیل کند.

هیپنوتیزم کننده به راحتی می تواند قالب فکری فرد را عوض کند، به خصوص در شرایطی که خود فرد توانایی انجام چنین کاری را نداشته باشد. هیپنوتیزم کننده می تواند فرد را متقاعد کند که گل کلم خیلی خوشمزه است، امتحان ریاضی خیلی آسان و ماندن در ترافیک درساعات شلوغی شهر خیلی لذت بخش است. تنها وظیفه فرد این است که تصمیم بگیرد چه می خواهد و سپس درصدد اصلاح آن برآید.

منبع:كتاب راهنماي جامع علم هيپنوتيزم

نوشته :روبرتا تمس

منبع ما 

مقاله ای جالب درباره تاثير هیپنوتیزم درتغيير قالب فکری انسان

مقاله ای جالب درباره تاثير هیپنوتیزم درتغيير قالب فکری انسان 

هیپنوتیزم به زندگی فرد معنا می بخشد و واقعا" تحول در زندگی اش ایجاد می کند، طوری که بتواند کارهایی را که سالها در پی انجام آنها بوده و نمی توانسته انجام بدهد، از سر بگیرد. مثلا" می تواند ...


در طول هیپنوتیزم، تلقیناتی از طرف هیپنوتیزم کننده به فرد می شود که انتظار می رود در ایجاد تغییر یا تغییراتی در زندگی وی موثر باشند.پیش از انجام هیپنوتیزم لازم است با همکاری هیپنوتیزم کننده و هیپنوتیزم شونده،فهرستی ازاین تلقینات را که احتمال می رود برای فرد هیپنوتیزم شونده، مفید باشد تهیه کرد. البته اگر خود هیپنوتیزم شونده، این تلقینات را تعیین کند بهتر است، چرا که در این صورت احتمال بیشتری وجود دارد که تلقینات در وی موثر واقع شوند. نقش هیپنوتیزم کننده باید شبیه یک راهنما باشد که به آرامی هیپنوتیزم شونده را در این مسیر راهنمایی و کنترل می کند.

در واقع، هیپنوتیزم در تعبیر ذهنی فرد از تجربیاتش، تغییر و تحول ایجاد می کند. هیپنوتیزم می تواند افکار، رفتار و احساسات فرد را تغییر دهد. به هر حال، در حالت هیپنوتیزم، فرد عمیقا" متمرکز، نسبت به هر چیز دیگری که در اطرافش رخ می دهد بی توجه و مجذوب سخنان هیپنوتیزم کننده است.

وقتی هیپنوتیزم کننده با استفاده از کلمات فرد را هیپنوتیزم می کند، او بسیارتلقین پذیر می شود. در این مرحله، هیپنوتیزم کننده عقاید و ذهنیات جدید را برای وی مطرح می کند. ذهن نا خود آگاه این عقاید را جذب کرده و به حیطه تفکر فرد وارد می سازد. در این حالت، یعنی زمانی که فرد این مرحله از پذیرش و تلقین پذیری را پشت سر گذاشت، موانع ذهنی خود را کنار می گذارد.

جالب است که عقایدی اجازه راهیابی به ذهن فرد را می يابند که در حالت عادی ممکن است در مقابلشان ایستادگی کند. این حالت را می توان چنین توصیف کرد که گیرنده های عقلی و انتقادی فرد خاموش است و وی آمادگی پذیرش بالایی دارد.

فرد اطللا عات جدید را، به خصوص اطلاعاتی را که نسبت به کسب یا ارایه آنها محتاط است، پس نمی زند.ضمیر خود آگاه فرد، تمایل زیادی به تجزیه و تحلیل مسایل دارد و نیز می تواند قضاوت کرده و نظریه ها را رد یا قبول کند. اما هنگام هیپنوتیزم ضمیر خود آگاه کارایی خود را از دست می دهد و ضمیر ناخود آگاه یا ذهن هیپنوتیزم شونده بدون هیچ سوالی تمام اطلاعات را می پذیرد.

پس از این که نظریه ها یا تلقینات جدید به فرد می رسند، فرصت درک آنها نیز فراهم می شود و اینجاست که هیپنوتیزم تمام می شود هیپنوتیزم کننده آرام آرام فرد را به حالت عادی بر می گرداند.

در طول هیپنوتیزم، فرد کاملا" بر اعمال خود کنترل دارد و می تواند صحبت کند، بشنود،حرکت کند و حتی هر زمان که مایل باشد به حالت عادی برگردد. باقی ماندن در حالت هیپنوتیزم بدون رضایت، میل و رغبت فرد هیپنوتیزم شونده غیر ممکن است.

تغییر قالب فکری

یک نقاشی قدیمی را در نظر بگیرید که در یک قاب سیاه رنگ قدیمی، سالهاست بر دیوار اتاق نشیمن منزل آویزان است. علی رقم قدیمی بودن نقاشی، وقتی آن را از قاب سیاه رنگ خود خارج کرده و در یک قاب جدید مثلا" با رنگ لیمویی قرار بدهیم، جلوه تازه ای به خود می گیرد و در واقع احیا می شود. هیپنوتیزم نیز مثل این قاب جدید، افكار و باورهای جديدی را در ذهن قرار می دهد و به آنها زندگی می بخشد.

هیپنوتیزم به زندگی فرد معنا می بخشد و واقعا" تحول در زندگی اش ایجاد می کند، طوری که بتواند کارهایی را که سالها در پی انجام آنها بوده و نمی توانسته انجام بدهد، از سر بگیرد. مثلا" می تواند تمرینات ورزشی را از نو شروع کند، غذا خوردن های بی موقع و بد خوابی و بی خوابیهای خود را درمان کند و ...

تجدید نظر همیشه کار آسانی نیست و از این رو نیاز به کمک یک هیپنوتیزم کننده در این حالت بیشتر احساس می شود. بعد از یک جلسه هیپنوتیزم شدن، فرد می تواند برداشت یا تصویر ذهنی خود را از یک موقعیت تغییر دهدو به جای داشتن یک ذهنیت منفی و آزار دهنده، از آن تصویری جدیدتر و مطلوب تر داشته باشد.

یکی از ویژگیهای مثبت هیپنوتیزم ارایه تصویر جدید و مثبت از تجربه های قبلی است.

به مثالی در این زمینه توجه کنید:

 فرض کنید که در حال رانندگی در یک کویر می باشید و ناگهان ماشین شما خراب می شود. هوا خیلی گرم است و شما هر لحظه عصبی تر می شوید و اصطلاحا" به هم می ریزید. حال، وضعیت دیگری را متصور شوید. فرض کنید در سواحل دریا در وسط تابستان منتظر دوستان خود هستید.هوا نیز به همان اندازه گرم است. اما در این حالت، از آنجایی که قرار است دوستان شما بیایند و اوقات خوشی را در کنار دریا داشته باشید، گرما آنقدر ها هم شما را اذیت نمی کند. چرا یک وضعیت قابل تحمل است اما وضعیت دیگر این طور نیست؟ اینجاست که هیپنوتیزم به کمک می آید تا وضعیت وخیم را به موقعیتهای مطلوب تبدیل کند.

هیپنوتیزم کننده به راحتی می تواند قالب فکری فرد را عوض کند، به خصوص در شرایطی که خود فرد توانایی انجام چنین کاری را نداشته باشد. هیپنوتیزم کننده می تواند فرد را متقاعد کند که گل کلم خیلی خوشمزه است، امتحان ریاضی خیلی آسان و ماندن در ترافیک درساعات شلوغی شهر خیلی لذت بخش است. تنها وظیفه فرد این است که تصمیم بگیرد چه می خواهد و سپس درصدد اصلاح آن برآید.

منبع:كتاب راهنماي جامع علم هيپنوتيزم

نوشته :روبرتا تمس

منبع ما 

ایدز . HIV

ایدز سرنام عبارت (به انگلیسی: [۲]AIDS یا Acquired immune deficiency syndrome) به معنی نشانگان نقص ایمنی اکتسابی است. ایدز یک بیماری پیشرونده و قابل پیشگیری[۳][۴] است، این بیماری حاصل تکثیر ویروسی به نام اچ‌آی‌وی در بدن میزبان است [۵] که باعث تخریب جدی دستگاه ایمنی بدن (معروف به نقص ایمنی یا کمبود ایمنی) انسان می‌گردد که خود زمینه‌ساز بروز عفونت‌های موسوم به فرصت طلب است که یک بدن سالم عموماً قادر به مبارزه با آنهاست و در نهایت پیشرفت همین عفونت‌ها منجر به مرگ بیمار می‌گردد به طوری که بیماری سل عامل اصلی مرگ و میر در میان مبتلایان به ایدز در سراسر جهان است[۶].

در سال ۱۹۸۱ هشت مورد وخیم از ابتلا به بیماری کاپوسی سارکوما یکی از انواع خوش‌خیم‌تر سرطان که معمولاً در میان افراد سالمند شایع است، در میان مردان همجنسگرای نیویورک گزارش شد. تقریباً هم‌زمان با این موارد، شمار مبتلایان به یک عفونت ریوی نادر در کالیفرنیا و نیویورک بالا رفت. با این که در آن زمان عامل شیوع ناگهانی این دو بیماری مشخص نشده بود، اما معمولاً از این دو واقعه پزشکی به عنوان آغاز ایدز یاد می‌کنند. در طی یک سال این بیماری بدون نام، گسترش زیادی داشت تا سرانجام در ۱۹۸۲ آن را ایدز نامیدند[۳].

از سال ۱۹۸۸ به منظور افزایش بودجه‌ها و همچنین برای بهبود آگاهی، آموزش و مبارزه با تبعیض‌ها اول دسامبر هر سال (۱۰ آذر) به عنوان روز جهانی ایدز معین شده‌است و هر سال برای این روز شعاری نیز در نظر گرفته می‌شود[۱].

ایدز پدیده‌ای پزشکی-بهداشتی است که ابعاد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن بسیار گسترده است[۴]. در سال ۱۹۹۶ سازمان ملل متحد ایدز را نه تنها به عنوان یک مشکل سلامتی مورد توجه قرار داد بلکه آن را یک مسئله بر سر راه پیشرفت بشری برشمرد[۷]. همچنین در سند استراتژی امنیت ملی ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۲) این کشور خود را متعهد به هدایت جهان برای کاهش تلفات هولناک اچ.آی.وی/ایدز دانسته است[۸]. بیش از ۹۰ درصد موارد ابتلاء مربوط به کشورهای جهان سوم و در حال توسعه است. ایدز در حال حاضر چهارمین علت مرگ و میر بشر است که پیش بینی می‌شود تا سال ۲۰۱۰ مقام اول را از آن خود نماید.

HIV : یک ویروس به نام اچ‌آی‌وی عامل بروز بیماری ایدز است. هر فرد دچار اچ‌آی‌وی الزاما مبتلا به ایدز نیست بلکه اگر برخی تظاهرات بالینی را بروز دهد مشخص می‌شود به ایدز مبتلا شده‌است. تنها نیمی از افراد مبتلا به اچ-آی-وی در طی ۱۰ سال به مرحله ایدز مبتلا می‌شوند. این زمان در افراد مختلف متفاوت است و به وضعیت سلامتی و عادات فردی افراد بستگی دارد، امروزه برخی داروها نیز به کنترل این روند کمک می‌کنند[۹].

ویروس اچ آی وی از این راه‌ها ممکن است از یک فرد مبتلا به یک فرد سالم منتقل شود:[نیازمند منبع]
انتقال خونی، از راه تزریق فرآورده‌های خونی آلوده، استفاده از سرنگ مشترک (در معتادان تزریقی)، انتقال در کارکنان بهداشتی درمانی (Needle stick)
انتقال عمودی (از مادر به نوزاد) که شایعترین راه انتقال در افراد مبتلا بوده است.
انتقال جنسی، یکی از شایعترین راه‌های انتقال برقراری رابطه جنسی حفاظت نشده است. در صورت وجود بیماریهای آمیزشی احتمال انتقال بیشتر می‌شود.
به علت عدم ثبات این ویروس در هوای آزاد[نیازمند منبع] انتقال از روشهایی همچون تماس پوستی و دهانی مشاهده نشده است.

نشانه ها و عوارض :
پس از ورود اچ.آی.وی به بدن اولین علایم به صورت یک سندرم شبه سرماخورگی به همراه بزرگ شدن غدد لنفاوی عارض می‌شود که معمولاً این علایم بهبود یافته و ویروس به حالت نهفته در بدن باقی می‌ماند، این مرحله که در آن فرد حامل بیماری تلقی شده ولی علایمی نشان نمی‌دهد ممکن است تا ده سال و بیشتر به طول بیانجامد. در مرحله آخر این بیماری با نقص سیستم ایمنی به علت فعالیت بالای ویروی و کاهش لنفوسیتهای نوع تی در خون مشخص می‌شود که ایدز نامیده می‌شود. در این مرحله بدن در معرض عفونتهای فرصت‌طلب ناشی از باکتری، ویروس، قارچ و انگل‌هایی قرار می‌گیرد که در افراد سالم معمولاً به آسانی مهار می‌شوند. این بیماری تقريبا همهٔ سيستم هاي ارگانی بدن را درگير ميکند. همچنين افراد مبتلا ريسک بالايی برای ابتلا به سرطان‌های مختلف نظير سارکوم کاپوزی، سرطان گردن رحم و لنفوم دارند. بعلاوه، علايم سيستميک عفونت نظير تب ، تعريق(خصوصا شب هنگام)، لرز، تورم غددلنفاوی ،لرز، ضعف و کاهش وزن را دارند.[۱۰]

مرحله بروز ایدز :
فرد مبتلا به اچ-آی-وی هنگامی به مرحلهٔ ایدز می‌رسد که شمار گویچه‌های سفید CD4+T آنقدر کم شود که نتوانند از پس انجام وظیفه معمولی خود برآیند. CD4+T یاخته‌های سفید خون هستند که واکنش‌های ایمنی بدن را موزون و مهار می‌کنند. این دشواری اندک اندک در درازای هنگامی که شخص + HIV می‌باشد، پیشرفت می‌کند که ممکن است یک تا ۱۵ سال به درازی بکشد.[نیازمند منبع] البته افراد در درازای این مدت بسیار خوب و تندرست به نظر می‌رسند[نیازمند منبع] و احساس خوبی نیز دارند. ولی در این مدت شمار ویروس چند برابر می‌شود.[نیازمند منبع] بر پایه این تعریف ایدز هنگامی است که شمار سلول‌های CD4+T به کمتر از ۲۰۰ شماره در هر میکرولیتر خون می‌رسد و یا هنگامی که بدن فرد دچار عفونت‌های فرصت‌طلب بشود (که گاهی با بودن ۲۰۰ تا ۸۰۰ یاخته CD4+ رخ می‌دهد).

پیشگیری

از آنجا که تاکنون واکسن و یا علاج قطعی برای این بیماری کشف نشده‌است و در آینده نزدیک نیز امکان پذیر به نظر نمی‌رسد[۴] مهم‌ترین راه مبارزه با این بیماری پیشگیری و آموزش است.

گزارش سال ۲۰۰۷ بانک جهانی در مورد ایدز در جنوب آسیا، شیوع بیماری ایدز را «شدید» اما «قابل پیشگیری» می‌داند[۱۱].

برای پیشگیری از انتقال اچ‌آی‌وی، بهترین راه خودداری از برقراری رابطه جنسی با فرد مبتلا و یااستفاده از کاندوم‌های جنس لاتکس (نوعی پلاستیک) است.

ذرات با ابعاد اچ‌آی‌وی نمی‌توانند از کاندوم لاتکس عبور کنند و اگر به درستی و به طور منظم استفاده شوند شیوه کاملاً موثری در کاهش خطر انتقال بیماری محسوب می‌شوند. هرچند تنها شیوه صد در صد موثر خودداری کامل از آمیزش جنسی با افراد مشکوک به داشتن رفتارهای پرخطر است.

معتادان تزریقی می‌توانند با خودداری از مصرف سرنگ‌های مشترک خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی را کاهش دهند.


روز جهانی ایدز :
از سال ۱۹۸۸ به منظور افزایش بودجه‌ها و همچنین افزایش آگاهی، آموزش و مبارزه با تبعیض‌ها روز اول دسامبر هر سال به عنوان روز جهانی ایدز نامگذاری شد و هر ساله برای این روز، شعار خاصی نیز در نظر گرفته می‌شود ،هدف عمده از این کار این است که به عموم مردم یادآوری شود که HIV از بین نرفته‌است و هنوز کارهای زیادی است که باید انجام شود.[۱]

در روز جهانی ایدز مردم لباسهایی مزین به روبان قرمز بر تن می‌کنند تا توجه و مراقبت در برابر HIV و ایدز را متذکر شده و به دیگران یادآور شوند که به تعهد و پایبندی و حمایت آنها مورد نیاز است.

 تشخیص ایدز

هنگام رو در رویی با عفونت، دستگاه ایمنی بدن پادتن‌هایی فرآوری می‌کند که در خون گردش و به عوامل بیماری‌زا حمله می‌کنند. پادتن‌ها بر بسیاری از عوامل بیماری‌زا غلبه می‌کنند ولی درباره اچ.آی.وی با این که پادتن‌ها فرآوری می‌شوند ولی نمی‌توانند از تکثیر ویروس جلوگیری کنند و تنها وجود آنها در خون برای تشخیص ابتلاء بکار می‌رود.
در جریان عمومی‌ترین آزمایش‌ها برای تشخیص اچ‌آی‌وی، یک نوع خاص از پادتن‌ها یا همان پروتئین‌های ضدبیماری ردیابی می‌شود.
در چند هفته‌ای که ردیابی آلودگی بی ثمر و جواب آزمایش منفی است، فرد آلوده می‌تواند ویروس را به سایرین منتقل کند. [۱۲]

نکاتی در مورد آزمایش‌ها ایدز: هنگامی که تست الایزا برای ایدز مثبت شد باید الایزا با کیت دیگری دوباره تکرار شود . که اگر باز هم مثبت شد تست تایید ی با وسترن بلات می گیریم .اگر تست وسترن بلات منفی بود شاید فرد در دوران پنجره به سرمی برد یا الوده نیست.[نیازمند منبع]

مواردی هست که تست الایزا مثبت است ولی فرد ایدز ندارد مثلا خطای ازمایشگاه , همودیالیز , دریافت خون و فراورده‌های آن , تست RPR مثبت , مشکلات همراه از قبیل اختلالات اتوایمیون , مالتیپل میلوما , هموفیلی , هپاتیت الکلی , اعتیاد تزریقی , موارد افزایش IgG مثل کسی که واکسن آنفلوانزازده است.[نیازمند منبع]

موارد منفی کاذب الایزا مثل عفونت تازه و اولیه , بیماران با سیستم ایمنی ساپرس شده , و خطای آزمایشگاه می‌باشد.

بیماری های مرتبط با ایدز :
سیستم دفاعی بدن که از حمله ویروس صدمه دیده‌است، قوای خود را برای مبارزه با بیماری‌ها از دست می‌دهد و هر نوع عفونتی می‌تواند جان بیمار را تهدید کند. کسانی که به اچ‌آی‌وی دچار هستند در مقابل بیماری‌هایی مانند سل، مالاریا ، ذات الریه ، برفک ، زونا ، زخم‌های بدخیم ، سرطان ، عفونت‌های مغزی ، عفونت شکم و خطر نابینایی آسیب پذیرتر می‌شوند. بیماران مبتلا به ایدز همچنین در مقابل آنچه به نام عفونت‌های فرصت طلب معروف است آسیب پذیر هستند. این نوع از عفونت‌ها از باکتری‌های شایع، قارچ‌ها و انگل‌هایی نشات می‌گیرد که یک بدن سالم قادر به مبارزه با آنهاست، اما می‌توانند در افرادی که سیستم دفاعی بدن آنها آسیب دیده ایجاد بیماری کند و گاه آنها را از پا در آورند.


داروها و روش های درمانی ایدز :
در مجموع پنج دسته دارو وجود دارد که در مقاطع مختلف ورود و رشد اچ.آی.وی عمل می‌کنند:
بازدارنده‌های ورودی: این داروها به پروتئین‌های موجود بر سطح بیرونی ویروس اچ‌آی‌وی می‌چسبد و از پیوستن و ورود آن به سلول‌ها جلوگیری می‌کند. از این گروه تاکنون تنها یک نمونه از دارو، به نام "فوزیون (Fuzeon)، وارد بازار شده‌است.
بازدارنده‌های گیرنده کموکاین(Chemokine Coreceptor Antagonists): این داروها به نوعی پروتئین موجود بر سطح بیرونی سلولهای پذیرنده اچ.آی.وی می‌چسبد و از چسبیدن ویروس به سلول جلوگیری می‌کند . از این گروه تاکنون تنها یک دارو، به نام Maraviroc وارد بازار شده‌است.[۱۴]
داروهای مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس نوکلئوزیدی(NRTI)(Nucleoside reverse transcriptase): این بازدارنده‌ها اچ‌آی‌وی را از نسخه‌سازی از ژن‌های خود باز می‌دارند مانند زیدوودین و لامیوودین .
داروهای مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیرنوکلئوزیدی (NNRTI (Non-nucleoside reverse transcriptase): این بازدارنده‌ها نیز فرآیند نسخه سازی را مختل می‌کنند. آنها با چسباندن خود به آنزیمی که این فرآیند را کنترل می‌کند نسخه سازی را مختل می‌کنند مانند نوی راپین و افاویرنز.
داروهای مهارکننده پروتئاز (PI) (Protease): پروتئاز RT وانتگراز به صورت پلی پروتئین‌هایی سنتز می‌شوند که نیازمند شکافت پروتئاز می‌باشد و این داروها با مهار شکافت پلی پروتئین‌ها چرخه تکثیری ویروس را مسدود و موجب برخی اجزاء نابالغ و معیوب ویروسی می‌شوند مانند ساکی ناویر.

داروهای ضد ایدز باید به صورت ترکیبی مصرف شوند. معمولاً سه نوع داروی مختلف از دست کم دو دسته مختلف از داروها به طور هم‌زمان به بیمار تجویز می‌شود. با تغییر شکل دادن اچ‌آی‌وی، برخی از نمونه‌های این ویروس در مقابل داروها مقاوم می‌شوند. بنابراین شانس کنترل اچ‌آی‌وی در صورت استفاده از چند دارو بیشتر خواهد بود. در برخی موارد از مبتلایان تازه، ویروسهایی ردیابی شده‌اند که حتی پیش از آغاز معالجات در برابر داروهای موجود مقاومت نشان می‌دهند.[۱۵]
[ویرایش]
داروی ایرانی
نوشتار اصلی: آیمود

پژوهشگران ایرانی داروی گیاهی ضد ایدز جدیدی با نام آیمود[۱۶] تولید کردند که به گفتهٔ مدیر این پروژه موجب تقویت سیستم دفاعی بدن در برابر این ویروس می‌شود و حاصل پنج سال تحقیق در این زمینه‌است.

برگرفته از دانشنامه آزاد ویکی پدیا

ایدز . HIV

ایدز سرنام عبارت (به انگلیسی: [۲]AIDS یا Acquired immune deficiency syndrome) به معنی نشانگان نقص ایمنی اکتسابی است. ایدز یک بیماری پیشرونده و قابل پیشگیری[۳][۴] است، این بیماری حاصل تکثیر ویروسی به نام اچ‌آی‌وی در بدن میزبان است [۵] که باعث تخریب جدی دستگاه ایمنی بدن (معروف به نقص ایمنی یا کمبود ایمنی) انسان می‌گردد که خود زمینه‌ساز بروز عفونت‌های موسوم به فرصت طلب است که یک بدن سالم عموماً قادر به مبارزه با آنهاست و در نهایت پیشرفت همین عفونت‌ها منجر به مرگ بیمار می‌گردد به طوری که بیماری سل عامل اصلی مرگ و میر در میان مبتلایان به ایدز در سراسر جهان است[۶].

در سال ۱۹۸۱ هشت مورد وخیم از ابتلا به بیماری کاپوسی سارکوما یکی از انواع خوش‌خیم‌تر سرطان که معمولاً در میان افراد سالمند شایع است، در میان مردان همجنسگرای نیویورک گزارش شد. تقریباً هم‌زمان با این موارد، شمار مبتلایان به یک عفونت ریوی نادر در کالیفرنیا و نیویورک بالا رفت. با این که در آن زمان عامل شیوع ناگهانی این دو بیماری مشخص نشده بود، اما معمولاً از این دو واقعه پزشکی به عنوان آغاز ایدز یاد می‌کنند. در طی یک سال این بیماری بدون نام، گسترش زیادی داشت تا سرانجام در ۱۹۸۲ آن را ایدز نامیدند[۳].

از سال ۱۹۸۸ به منظور افزایش بودجه‌ها و همچنین برای بهبود آگاهی، آموزش و مبارزه با تبعیض‌ها اول دسامبر هر سال (۱۰ آذر) به عنوان روز جهانی ایدز معین شده‌است و هر سال برای این روز شعاری نیز در نظر گرفته می‌شود[۱].

ایدز پدیده‌ای پزشکی-بهداشتی است که ابعاد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن بسیار گسترده است[۴]. در سال ۱۹۹۶ سازمان ملل متحد ایدز را نه تنها به عنوان یک مشکل سلامتی مورد توجه قرار داد بلکه آن را یک مسئله بر سر راه پیشرفت بشری برشمرد[۷]. همچنین در سند استراتژی امنیت ملی ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۲) این کشور خود را متعهد به هدایت جهان برای کاهش تلفات هولناک اچ.آی.وی/ایدز دانسته است[۸]. بیش از ۹۰ درصد موارد ابتلاء مربوط به کشورهای جهان سوم و در حال توسعه است. ایدز در حال حاضر چهارمین علت مرگ و میر بشر است که پیش بینی می‌شود تا سال ۲۰۱۰ مقام اول را از آن خود نماید.

HIV : یک ویروس به نام اچ‌آی‌وی عامل بروز بیماری ایدز است. هر فرد دچار اچ‌آی‌وی الزاما مبتلا به ایدز نیست بلکه اگر برخی تظاهرات بالینی را بروز دهد مشخص می‌شود به ایدز مبتلا شده‌است. تنها نیمی از افراد مبتلا به اچ-آی-وی در طی ۱۰ سال به مرحله ایدز مبتلا می‌شوند. این زمان در افراد مختلف متفاوت است و به وضعیت سلامتی و عادات فردی افراد بستگی دارد، امروزه برخی داروها نیز به کنترل این روند کمک می‌کنند[۹].

ویروس اچ آی وی از این راه‌ها ممکن است از یک فرد مبتلا به یک فرد سالم منتقل شود:[نیازمند منبع]
انتقال خونی، از راه تزریق فرآورده‌های خونی آلوده، استفاده از سرنگ مشترک (در معتادان تزریقی)، انتقال در کارکنان بهداشتی درمانی (Needle stick)
انتقال عمودی (از مادر به نوزاد) که شایعترین راه انتقال در افراد مبتلا بوده است.
انتقال جنسی، یکی از شایعترین راه‌های انتقال برقراری رابطه جنسی حفاظت نشده است. در صورت وجود بیماریهای آمیزشی احتمال انتقال بیشتر می‌شود.
به علت عدم ثبات این ویروس در هوای آزاد[نیازمند منبع] انتقال از روشهایی همچون تماس پوستی و دهانی مشاهده نشده است.

نشانه ها و عوارض :
پس از ورود اچ.آی.وی به بدن اولین علایم به صورت یک سندرم شبه سرماخورگی به همراه بزرگ شدن غدد لنفاوی عارض می‌شود که معمولاً این علایم بهبود یافته و ویروس به حالت نهفته در بدن باقی می‌ماند، این مرحله که در آن فرد حامل بیماری تلقی شده ولی علایمی نشان نمی‌دهد ممکن است تا ده سال و بیشتر به طول بیانجامد. در مرحله آخر این بیماری با نقص سیستم ایمنی به علت فعالیت بالای ویروی و کاهش لنفوسیتهای نوع تی در خون مشخص می‌شود که ایدز نامیده می‌شود. در این مرحله بدن در معرض عفونتهای فرصت‌طلب ناشی از باکتری، ویروس، قارچ و انگل‌هایی قرار می‌گیرد که در افراد سالم معمولاً به آسانی مهار می‌شوند. این بیماری تقريبا همهٔ سيستم هاي ارگانی بدن را درگير ميکند. همچنين افراد مبتلا ريسک بالايی برای ابتلا به سرطان‌های مختلف نظير سارکوم کاپوزی، سرطان گردن رحم و لنفوم دارند. بعلاوه، علايم سيستميک عفونت نظير تب ، تعريق(خصوصا شب هنگام)، لرز، تورم غددلنفاوی ،لرز، ضعف و کاهش وزن را دارند.[۱۰]

مرحله بروز ایدز :
فرد مبتلا به اچ-آی-وی هنگامی به مرحلهٔ ایدز می‌رسد که شمار گویچه‌های سفید CD4+T آنقدر کم شود که نتوانند از پس انجام وظیفه معمولی خود برآیند. CD4+T یاخته‌های سفید خون هستند که واکنش‌های ایمنی بدن را موزون و مهار می‌کنند. این دشواری اندک اندک در درازای هنگامی که شخص + HIV می‌باشد، پیشرفت می‌کند که ممکن است یک تا ۱۵ سال به درازی بکشد.[نیازمند منبع] البته افراد در درازای این مدت بسیار خوب و تندرست به نظر می‌رسند[نیازمند منبع] و احساس خوبی نیز دارند. ولی در این مدت شمار ویروس چند برابر می‌شود.[نیازمند منبع] بر پایه این تعریف ایدز هنگامی است که شمار سلول‌های CD4+T به کمتر از ۲۰۰ شماره در هر میکرولیتر خون می‌رسد و یا هنگامی که بدن فرد دچار عفونت‌های فرصت‌طلب بشود (که گاهی با بودن ۲۰۰ تا ۸۰۰ یاخته CD4+ رخ می‌دهد).

پیشگیری

از آنجا که تاکنون واکسن و یا علاج قطعی برای این بیماری کشف نشده‌است و در آینده نزدیک نیز امکان پذیر به نظر نمی‌رسد[۴] مهم‌ترین راه مبارزه با این بیماری پیشگیری و آموزش است.

گزارش سال ۲۰۰۷ بانک جهانی در مورد ایدز در جنوب آسیا، شیوع بیماری ایدز را «شدید» اما «قابل پیشگیری» می‌داند[۱۱].

برای پیشگیری از انتقال اچ‌آی‌وی، بهترین راه خودداری از برقراری رابطه جنسی با فرد مبتلا و یااستفاده از کاندوم‌های جنس لاتکس (نوعی پلاستیک) است.

ذرات با ابعاد اچ‌آی‌وی نمی‌توانند از کاندوم لاتکس عبور کنند و اگر به درستی و به طور منظم استفاده شوند شیوه کاملاً موثری در کاهش خطر انتقال بیماری محسوب می‌شوند. هرچند تنها شیوه صد در صد موثر خودداری کامل از آمیزش جنسی با افراد مشکوک به داشتن رفتارهای پرخطر است.

معتادان تزریقی می‌توانند با خودداری از مصرف سرنگ‌های مشترک خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی را کاهش دهند.


روز جهانی ایدز :
از سال ۱۹۸۸ به منظور افزایش بودجه‌ها و همچنین افزایش آگاهی، آموزش و مبارزه با تبعیض‌ها روز اول دسامبر هر سال به عنوان روز جهانی ایدز نامگذاری شد و هر ساله برای این روز، شعار خاصی نیز در نظر گرفته می‌شود ،هدف عمده از این کار این است که به عموم مردم یادآوری شود که HIV از بین نرفته‌است و هنوز کارهای زیادی است که باید انجام شود.[۱]

در روز جهانی ایدز مردم لباسهایی مزین به روبان قرمز بر تن می‌کنند تا توجه و مراقبت در برابر HIV و ایدز را متذکر شده و به دیگران یادآور شوند که به تعهد و پایبندی و حمایت آنها مورد نیاز است.

 تشخیص ایدز

هنگام رو در رویی با عفونت، دستگاه ایمنی بدن پادتن‌هایی فرآوری می‌کند که در خون گردش و به عوامل بیماری‌زا حمله می‌کنند. پادتن‌ها بر بسیاری از عوامل بیماری‌زا غلبه می‌کنند ولی درباره اچ.آی.وی با این که پادتن‌ها فرآوری می‌شوند ولی نمی‌توانند از تکثیر ویروس جلوگیری کنند و تنها وجود آنها در خون برای تشخیص ابتلاء بکار می‌رود.
در جریان عمومی‌ترین آزمایش‌ها برای تشخیص اچ‌آی‌وی، یک نوع خاص از پادتن‌ها یا همان پروتئین‌های ضدبیماری ردیابی می‌شود.
در چند هفته‌ای که ردیابی آلودگی بی ثمر و جواب آزمایش منفی است، فرد آلوده می‌تواند ویروس را به سایرین منتقل کند. [۱۲]

نکاتی در مورد آزمایش‌ها ایدز: هنگامی که تست الایزا برای ایدز مثبت شد باید الایزا با کیت دیگری دوباره تکرار شود . که اگر باز هم مثبت شد تست تایید ی با وسترن بلات می گیریم .اگر تست وسترن بلات منفی بود شاید فرد در دوران پنجره به سرمی برد یا الوده نیست.[نیازمند منبع]

مواردی هست که تست الایزا مثبت است ولی فرد ایدز ندارد مثلا خطای ازمایشگاه , همودیالیز , دریافت خون و فراورده‌های آن , تست RPR مثبت , مشکلات همراه از قبیل اختلالات اتوایمیون , مالتیپل میلوما , هموفیلی , هپاتیت الکلی , اعتیاد تزریقی , موارد افزایش IgG مثل کسی که واکسن آنفلوانزازده است.[نیازمند منبع]

موارد منفی کاذب الایزا مثل عفونت تازه و اولیه , بیماران با سیستم ایمنی ساپرس شده , و خطای آزمایشگاه می‌باشد.

بیماری های مرتبط با ایدز :
سیستم دفاعی بدن که از حمله ویروس صدمه دیده‌است، قوای خود را برای مبارزه با بیماری‌ها از دست می‌دهد و هر نوع عفونتی می‌تواند جان بیمار را تهدید کند. کسانی که به اچ‌آی‌وی دچار هستند در مقابل بیماری‌هایی مانند سل، مالاریا ، ذات الریه ، برفک ، زونا ، زخم‌های بدخیم ، سرطان ، عفونت‌های مغزی ، عفونت شکم و خطر نابینایی آسیب پذیرتر می‌شوند. بیماران مبتلا به ایدز همچنین در مقابل آنچه به نام عفونت‌های فرصت طلب معروف است آسیب پذیر هستند. این نوع از عفونت‌ها از باکتری‌های شایع، قارچ‌ها و انگل‌هایی نشات می‌گیرد که یک بدن سالم قادر به مبارزه با آنهاست، اما می‌توانند در افرادی که سیستم دفاعی بدن آنها آسیب دیده ایجاد بیماری کند و گاه آنها را از پا در آورند.


داروها و روش های درمانی ایدز :
در مجموع پنج دسته دارو وجود دارد که در مقاطع مختلف ورود و رشد اچ.آی.وی عمل می‌کنند:
بازدارنده‌های ورودی: این داروها به پروتئین‌های موجود بر سطح بیرونی ویروس اچ‌آی‌وی می‌چسبد و از پیوستن و ورود آن به سلول‌ها جلوگیری می‌کند. از این گروه تاکنون تنها یک نمونه از دارو، به نام "فوزیون (Fuzeon)، وارد بازار شده‌است.
بازدارنده‌های گیرنده کموکاین(Chemokine Coreceptor Antagonists): این داروها به نوعی پروتئین موجود بر سطح بیرونی سلولهای پذیرنده اچ.آی.وی می‌چسبد و از چسبیدن ویروس به سلول جلوگیری می‌کند . از این گروه تاکنون تنها یک دارو، به نام Maraviroc وارد بازار شده‌است.[۱۴]
داروهای مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس نوکلئوزیدی(NRTI)(Nucleoside reverse transcriptase): این بازدارنده‌ها اچ‌آی‌وی را از نسخه‌سازی از ژن‌های خود باز می‌دارند مانند زیدوودین و لامیوودین .
داروهای مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیرنوکلئوزیدی (NNRTI (Non-nucleoside reverse transcriptase): این بازدارنده‌ها نیز فرآیند نسخه سازی را مختل می‌کنند. آنها با چسباندن خود به آنزیمی که این فرآیند را کنترل می‌کند نسخه سازی را مختل می‌کنند مانند نوی راپین و افاویرنز.
داروهای مهارکننده پروتئاز (PI) (Protease): پروتئاز RT وانتگراز به صورت پلی پروتئین‌هایی سنتز می‌شوند که نیازمند شکافت پروتئاز می‌باشد و این داروها با مهار شکافت پلی پروتئین‌ها چرخه تکثیری ویروس را مسدود و موجب برخی اجزاء نابالغ و معیوب ویروسی می‌شوند مانند ساکی ناویر.

داروهای ضد ایدز باید به صورت ترکیبی مصرف شوند. معمولاً سه نوع داروی مختلف از دست کم دو دسته مختلف از داروها به طور هم‌زمان به بیمار تجویز می‌شود. با تغییر شکل دادن اچ‌آی‌وی، برخی از نمونه‌های این ویروس در مقابل داروها مقاوم می‌شوند. بنابراین شانس کنترل اچ‌آی‌وی در صورت استفاده از چند دارو بیشتر خواهد بود. در برخی موارد از مبتلایان تازه، ویروسهایی ردیابی شده‌اند که حتی پیش از آغاز معالجات در برابر داروهای موجود مقاومت نشان می‌دهند.[۱۵]
[ویرایش]
داروی ایرانی
نوشتار اصلی: آیمود

پژوهشگران ایرانی داروی گیاهی ضد ایدز جدیدی با نام آیمود[۱۶] تولید کردند که به گفتهٔ مدیر این پروژه موجب تقویت سیستم دفاعی بدن در برابر این ویروس می‌شود و حاصل پنج سال تحقیق در این زمینه‌است.

برگرفته از دانشنامه آزاد ویکی پدیا

کولیت روده . علایم و راهکارهای درمانی

بیماری های گوارشی طی سال های اخیر در کشور افزایش چشمگیری پیدا کرده است.
تغییر شیوه زندگی، رواج مصرف فست فودها، داشتن تغذیه ناسالم و افزایش استرس و فشارهای عصبی، مهم ترین دلیل بروز ناراحتی های گوارشی در سنین مختلف است. با وجود این که عوامل ژنتیکی نقش بسیار مهمی در ابتلا به انواع بیماری های گوارشی ایفا می کند اما به طور قطع برای ابتلا به هر یک از انواع اختلالات گوارشی از جمله کولیت روده، سندروم روده تحریک پذیر، زخم معده، زخم روده و زخم اثنی عشر، نیاز به چندین عامل داریم که تغذیه ناسالم، یکی از مهم ترین آن هاست.
هم چنین در بیشتر اختلالات گوارشی نادیده گرفتن علایم بیماری، مراجعه نکردن به پزشک و تکمیل نکردن دوره درمان، وضعیت بیمار را بدتر می کند و به این ترتیب می توان دریافت آگاهی و کسب اطلاعات از این بیماری ها، می تواند راهگشای بسیاری از مبتلایان و هشداری برای کسانی که در معرض ابتلا به این بیماری ها قرار دارند، باشد. در این مطلب قصد داریم درباره بیماری کولیت روده گفت وگو کنیم.
دکتر سیامک خالقی فوق تخصص گوارش و کبد در پاسخ به این سوال که بیماری کولیت چه بیماری است؟ می گوید: در واقع کولیت به دسته ای از بیماری ها اطلاق می شود که التهاب در روده بزرگ اتفاق افتاده باشد. در صورتی که عامه مردم به اشتباه هر نوع درگیری و یا بیماری روده را با عنوان کولیت توصیف می کنند. دردشکم، تغییر در نحوه اجابت مزاج، اسهال، نفخ شکم و یبوست، علایم بیماری روده تحریک پذیر است در صورتی که بسیاری از مردم تصور می کنند این علایم، نشانه کولیت عصبی است. در کولیت عصبی ما شاهد بروز التهاب در روده بزرگ هستیم.
درگیری التهابی روده، زمانی اتفاق می افتد که در داخل روده زخم هایی ایجاد می شود که می تواند وسیع و شدید و با علایمی از جمله درد شکم، خونریزی و کاهش وزن همراه باشد که البته در برخی موارد همراه اسهال است و بسته به محل زخم ها و وسعت و شدت آن، اقدامات درمانی برای درمان بیمار صورت می گیرد. بیماری سیر مداوم و مزمنی دارد و مبتلایان باید تحت نظر پزشک باشند و دوره درمان را تکمیل کنند. با کاهش و یا قطع علایم، درمان نباید قطع شود زیرا ممکن است بیماری به مدت طولانی خاموش باشد. درصد کمی از بیماران ممکن است در درازمدت، علایم بدخیمی نشان دهند و نیاز به کولونوسکوپی پیدا کنند و پس از نمونه برداری و درصورت تشخیص پزشک، نیاز به اقدامات درمانی بیشتری داشته باشند. کولیت های التهابی طیف وسیعی دارد و با خونریزی مختصر شروع می شود و می تواند منجر به بروز یک بیماری بسیار بدخیم شود که با دارو درمان نمی شود و نیاز به جراحی دارد. مراجعه سریع به پزشک، انجام کولونوسکوپی و نمونه برداری، مصرف دارو و پی گیری توصیه اکید ما به مبتلایان است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران درباره عوامل ابتلا به کولیت روده می گوید: این دسته از بیماری ها اغلب زمینه ارثی دارند و عفونت های روده و استرس های محیطی به بروز بیماری کمک و آن را تشدید می کند. عوامل محیطی از جمله غذا، سیگار و به خصوص استرس های محیطی تشدیدکننده است. اما وجود زمینه ژنتیکی برای ابتلا به آن ضروری است. کسانی که در سطح وسیعی دچار زخم روده شده اند و سال ها از شروع بیماری آن ها می گذرد و درمان نشد ه اند، در خطر ابتلا به سرطان روده قرار دارند.
داروهای خوراکی و موضعی می تواند کنترل کننده بیماری باشد و در صورتی که فرد در مرحله شروع بیماری باشد، بیماری اش به راحتی قابل کنترل است و می توان آن را درمان کرد.
اغلب به این بیماران توصیه می شود موادغذایی تحریک کننده مثل قهوه، شکلات، ادویه، ترکیبات مصنوعی مثل سوسیس و کالباس مصرف نکنند. مصرف کمی شیر مشکلی برای بیشتر بیماران ایجاد نمی کند و بیماران برای مصرف میوه، سبزی و پروتئین منعی ندارند.
وی درباره ریزش مو در برخی بیماران مبتلا به کولیت روده گفت: ریزش مو جزو علایم بیماری نیست اما ممکن است در اثر مصرف برخی داروها، استرس شدید و یا ایجاد حساسیت پوستی، بیمار ریزش مو پیدا کند. شیوع کولیت التهابی در مردان و زنان یکسان است اما کولیت عصبی یا همان بیماری روده تحریک پذیر در زنان بیشتر مشاهده می شود. روده تحریک پذیر نسبت به کولیت التهابی در سنین پایین تر و در خانم ها بیشتر مشاهده می شود. اما کولیت التهابی درمردان و زنان به یک نسبت شایع است.
دکتر خالقی به تشخیص سریع بیماری اشاره می کند و ادامه می دهد این نکته بسیار مهم است که بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود. خونریزی روده، عارضه ای جدی است و بیمار باید به سرعت به متخصص مراجعه کند، به خصوص افرادی که سن شان بالاتر است زیرا علاوه بر کولیت التهابی، موارد دیگر بدخیمی روده، خود را با خونریزی نشان می دهد. بنابراین اگر بیماری دچار خونریزی در مدفوع شد، باید بلافاصله به پزشک برای تشخیص بیماری مراجعه کند. همکاری و همراهی با پزشک، اعتماد به او و پی گیری دستورات او در هر بیماری و از جمله کولیت التهابی، بسیار ضروری است.

کولیت روده . علایم و راهکارهای درمانی

بیماری های گوارشی طی سال های اخیر در کشور افزایش چشمگیری پیدا کرده است.
تغییر شیوه زندگی، رواج مصرف فست فودها، داشتن تغذیه ناسالم و افزایش استرس و فشارهای عصبی، مهم ترین دلیل بروز ناراحتی های گوارشی در سنین مختلف است. با وجود این که عوامل ژنتیکی نقش بسیار مهمی در ابتلا به انواع بیماری های گوارشی ایفا می کند اما به طور قطع برای ابتلا به هر یک از انواع اختلالات گوارشی از جمله کولیت روده، سندروم روده تحریک پذیر، زخم معده، زخم روده و زخم اثنی عشر، نیاز به چندین عامل داریم که تغذیه ناسالم، یکی از مهم ترین آن هاست.
هم چنین در بیشتر اختلالات گوارشی نادیده گرفتن علایم بیماری، مراجعه نکردن به پزشک و تکمیل نکردن دوره درمان، وضعیت بیمار را بدتر می کند و به این ترتیب می توان دریافت آگاهی و کسب اطلاعات از این بیماری ها، می تواند راهگشای بسیاری از مبتلایان و هشداری برای کسانی که در معرض ابتلا به این بیماری ها قرار دارند، باشد. در این مطلب قصد داریم درباره بیماری کولیت روده گفت وگو کنیم.
دکتر سیامک خالقی فوق تخصص گوارش و کبد در پاسخ به این سوال که بیماری کولیت چه بیماری است؟ می گوید: در واقع کولیت به دسته ای از بیماری ها اطلاق می شود که التهاب در روده بزرگ اتفاق افتاده باشد. در صورتی که عامه مردم به اشتباه هر نوع درگیری و یا بیماری روده را با عنوان کولیت توصیف می کنند. دردشکم، تغییر در نحوه اجابت مزاج، اسهال، نفخ شکم و یبوست، علایم بیماری روده تحریک پذیر است در صورتی که بسیاری از مردم تصور می کنند این علایم، نشانه کولیت عصبی است. در کولیت عصبی ما شاهد بروز التهاب در روده بزرگ هستیم.
درگیری التهابی روده، زمانی اتفاق می افتد که در داخل روده زخم هایی ایجاد می شود که می تواند وسیع و شدید و با علایمی از جمله درد شکم، خونریزی و کاهش وزن همراه باشد که البته در برخی موارد همراه اسهال است و بسته به محل زخم ها و وسعت و شدت آن، اقدامات درمانی برای درمان بیمار صورت می گیرد. بیماری سیر مداوم و مزمنی دارد و مبتلایان باید تحت نظر پزشک باشند و دوره درمان را تکمیل کنند. با کاهش و یا قطع علایم، درمان نباید قطع شود زیرا ممکن است بیماری به مدت طولانی خاموش باشد. درصد کمی از بیماران ممکن است در درازمدت، علایم بدخیمی نشان دهند و نیاز به کولونوسکوپی پیدا کنند و پس از نمونه برداری و درصورت تشخیص پزشک، نیاز به اقدامات درمانی بیشتری داشته باشند. کولیت های التهابی طیف وسیعی دارد و با خونریزی مختصر شروع می شود و می تواند منجر به بروز یک بیماری بسیار بدخیم شود که با دارو درمان نمی شود و نیاز به جراحی دارد. مراجعه سریع به پزشک، انجام کولونوسکوپی و نمونه برداری، مصرف دارو و پی گیری توصیه اکید ما به مبتلایان است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران درباره عوامل ابتلا به کولیت روده می گوید: این دسته از بیماری ها اغلب زمینه ارثی دارند و عفونت های روده و استرس های محیطی به بروز بیماری کمک و آن را تشدید می کند. عوامل محیطی از جمله غذا، سیگار و به خصوص استرس های محیطی تشدیدکننده است. اما وجود زمینه ژنتیکی برای ابتلا به آن ضروری است. کسانی که در سطح وسیعی دچار زخم روده شده اند و سال ها از شروع بیماری آن ها می گذرد و درمان نشد ه اند، در خطر ابتلا به سرطان روده قرار دارند.
داروهای خوراکی و موضعی می تواند کنترل کننده بیماری باشد و در صورتی که فرد در مرحله شروع بیماری باشد، بیماری اش به راحتی قابل کنترل است و می توان آن را درمان کرد.
اغلب به این بیماران توصیه می شود موادغذایی تحریک کننده مثل قهوه، شکلات، ادویه، ترکیبات مصنوعی مثل سوسیس و کالباس مصرف نکنند. مصرف کمی شیر مشکلی برای بیشتر بیماران ایجاد نمی کند و بیماران برای مصرف میوه، سبزی و پروتئین منعی ندارند.
وی درباره ریزش مو در برخی بیماران مبتلا به کولیت روده گفت: ریزش مو جزو علایم بیماری نیست اما ممکن است در اثر مصرف برخی داروها، استرس شدید و یا ایجاد حساسیت پوستی، بیمار ریزش مو پیدا کند. شیوع کولیت التهابی در مردان و زنان یکسان است اما کولیت عصبی یا همان بیماری روده تحریک پذیر در زنان بیشتر مشاهده می شود. روده تحریک پذیر نسبت به کولیت التهابی در سنین پایین تر و در خانم ها بیشتر مشاهده می شود. اما کولیت التهابی درمردان و زنان به یک نسبت شایع است.
دکتر خالقی به تشخیص سریع بیماری اشاره می کند و ادامه می دهد این نکته بسیار مهم است که بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود. خونریزی روده، عارضه ای جدی است و بیمار باید به سرعت به متخصص مراجعه کند، به خصوص افرادی که سن شان بالاتر است زیرا علاوه بر کولیت التهابی، موارد دیگر بدخیمی روده، خود را با خونریزی نشان می دهد. بنابراین اگر بیماری دچار خونریزی در مدفوع شد، باید بلافاصله به پزشک برای تشخیص بیماری مراجعه کند. همکاری و همراهی با پزشک، اعتماد به او و پی گیری دستورات او در هر بیماری و از جمله کولیت التهابی، بسیار ضروری است.